اخرین بروز رسانی در می 24, 2026 توسط سیما سمیعی
عضو گروه سلامت روان فرهنگستان علوم پزشکی ایران، با تأکید بر ضرورت ارتقای آگاهی عمومی و حمایت خانوادهها از بیماران اسکیزوفرنی، گفت: تداوم حمایت عاطفی و اجتماعی، کلیدیترین ابزار برای کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی و کمک به پایداری شرایط آنها است.
کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی؛ نقش خانواده و جامعه
مهدی تهراندوست، عضو گروه سلامت روان فرهنگستان علوم پزشکی ایران، با اشاره به کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی اظهار داشت: بیماری اسکیزوفرنی به معنای طرد شدن از جامعه نیست. بستری شدن در بیمارستان تنها محدود به شرایط حاد و اولیه برای آغاز درمان است و پس از آن، بیمار باید در محیط امن خانواده و اجتماع قرار گیرد. کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی، تداوم حمایت عاطفی و اجتماعی است که به پایداری شرایط بیمار کمک میکند.
کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی در گرو اصلاح نگرش عمومی نسبت به این بیماران است. تهراندوست تصریح کرد: خانوادهها باید با افزایش دانش تخصصی و حفظ پیوند عاطفی با بیمار، از پیشروی آسیبهای روانی جلوگیری کرده و مسیری هموارتر برای بازگشت این عزیزان به زندگی عادی ترسیم کنند. کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی، همان حمایت بیوقفه خانواده و جامعه است.
اسکیزوفرنی؛ اختلالی تکبعدی نیست و تظاهرات متفاوتی دارد
عضو گروه سلامت روان فرهنگستان علوم پزشکی ایران با تأکید بر اینکه اسکیزوفرنی یک اختلال تکبعدی نیست، اظهار داشت: این بیماری به مثابه یک طیف گسترده، متناسب با سن بروز، تظاهرات متفاوتی دارد. در سنین نوجوانی و جوانی، با پدیده «ازهمگسیختگی رفتاری و هیجانی» روبرو هستیم که فرد را در برقراری ارتباط با واقعیت و هنجارهای اجتماعی دچار چالش جدی میکند. کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی در این گروه سنی، تشخیص بهموقع و حمایت همهجانبه است.
وی افزود: در سنین بالاتر، علائم دیگر بیماری نظیر هذیانهای سوءظن و توهمات شنوایی نمود بیشتری دارد که میتواند منجر به قطع ارتباط فرد با محیط و رفتارهای پرخاشگرانه شود. کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی در این مرحله، آگاهی عمومی و عدم طرد بیمار از جامعه است.
درمان اسکیزوفرنی؛ ترکیبی از دارو و مداخلات غیردارویی
این روانپزشک با اشاره به مزمن بودن اسکیزوفرنی (نیازمند حداقل ۶ ماه تداوم علائم برای تشخیص قطعی)، ضمن دعوت خانوادهها به پرهیز از هراس نسبت به مداخلات دارویی، گفت: نسل جدید داروهای روانپزشکی با اثربخشی بالا و عوارض محدود، افقهای روشنی را در کنترل این بیماری گشوده است. کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی در کنار دارودرمانی، مداخلات غیردارویی است.
به گفته وی، درمان تنها در دارو خلاصه نمیشود. مداخلات غیردارویی، رواندرمانیهای حمایتی و «بازتوانی شناختی» نقش مکملی در بازیابی ظرفیتهای ازدسترفته ذهنی، تمرکز و توجه بیمار ایفا میکنند تا فرد بتواند به زندگی در جامعه بازگردد. کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی زمانی مؤثر است که خانوادهها و جامعه بدانند این بیماران توانایی بازگشت به زندگی عادی را دارند.
استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران، ضمن ابراز امیدواری به پیشرفتهای علمی پیش رو، تأکید کرد: کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی در گرو افزایش دانش تخصصی خانوادهها و حفظ پیوند عاطفی با بیمار است. کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی میتواند stigma (انگ اجتماعی) این بیماری را که گاه از خود بیماری آسیبزاتر است، به طور قابل توجهی کاهش دهد. کلیدیترین ابزار کاهش «انگ» بیماران اسکیزوفرنی، نسخهای است که نه پزشک، بلکه همه اعضای جامعه باید آن را اجرا کنند.
سیما سمیعی
دبیر گروه فرهنگ و هنر
سیما سمیعی منتقد هنری، روزنامهنگار فرهنگی و پژوهشگر حوزه هنرهای تجسمی است که بیش از ۱۳ سال در زمینه نقد آثار هنری، تحلیل جریانهای فرهنگی و پوشش رویدادهای هنری فعالیت دارد. بخش مهمی از فعالیتهای او به بررسی هنر معاصر ایران، ارتباط میان هنر و جامعه و شناخت جریانهای نوین هنری اختصاص یافته است.
او دارای مدرک کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران و کارشناسی نقاشی از دانشگاه الزهرا است. همچنین در دورههای تخصصی مرتبط با نقد هنری، زیباییشناسی و مدیریت فرهنگی شرکت کرده است.
سمیعی فعالیت رسانهای خود را از سال ۱۳۸۹ با انتشار نقدها و یادداشتهای هنری در نشریات تخصصی آغاز کرد. در ادامه، با حضور فعال در حوزه روزنامهنگاری فرهنگی، گزارشها و تحلیلهای متعددی درباره نمایشگاهها، جشنوارهها، آثار هنری و تحولات هنر معاصر ایران منتشر کرد.
او از سال ۱۳۹۶ به عنوان دبیر گروه فرهنگ و هنر در پایگاه خبری فرادید فعالیت میکند و در تولید و هدایت محتوای فرهنگی و هنری این رسانه نقش دارد.
حوزههای تخصصی سیما سمیعی شامل نقد هنرهای تجسمی، تحلیل آثار هنری معاصر، گزارشنویسی فرهنگی، بررسی جریانهای هنری و گفتوگو با هنرمندان است.
در رویکرد حرفهای خود، او تلاش میکند آثار هنری را فراتر از نگاههای سطحی و سلیقهای بررسی کند و با توجه به پیشینه تاریخی، ساختار هنری و زمینه اجتماعی هر اثر، تحلیلی دقیق و چندبعدی ارائه دهد.
